Koniec roku to w triathlonie ciekawy moment. Jedni podsumowują sezon, inni już planują kolejny. W kalendarzach pojawiają się nowe zawody, w sklepach kuszą promocje, a w głowie zaczyna się układanie listy zakupów. Może nowy rower? Może zegarek z miernikiem wszystkiego? A może obóz, trener albo kolejny zagraniczny start?
Triathlon potrafi być bardzo kosztownym hobby. I nie ma w tym nic złego, dopóki wiemy, na co wydajemy pieniądze i czego właściwie od tych wydatków oczekujemy.
Z perspektywy trenerki powiedziałabym jedno: zanim kupisz coś nowego, zastanów się, co dzisiaj najbardziej ogranicza Twój rozwój jako zawodnika.
Bo nie zawsze problemem jest sprzęt. Często problemem jest sposób, w jaki z niego korzystamy.
Najpierw zdiagnozuj problem, później otwieraj portfel
Jeżeli po godzinie jazdy na rowerze bolą Cię plecy, zakup karbonowych kół raczej nie rozwiąże problemu. Jeżeli od miesięcy trenujesz bez konkretnego planu, kolejny zegarek nie sprawi, że trening stanie się bardziej uporządkowany. A jeżeli nie potrafisz wygospodarować czasu na regularne jednostki, nawet najlepszy obóz nie załatwi sprawy.
Każdy zawodnik ma inne potrzeby. Ktoś przygotowuje się do pierwszego sprintu, ktoś inny chce złamać określoną barierę na połówce, a jeszcze ktoś planuje kolejnego IRONMANA.
Nie ma więc jednego uniwersalnego koszyka zakupowego dla triathlonisty.
Jest za to prosta zasada: wydawaj pieniądze na to, co rozwiązuje Twój aktualny problem, a nie na to, co akurat jest modne.
Trener. Plan to dopiero początek
Zacznę od rzeczy, która moim zdaniem często jest niedoceniana. Współpraca z trenerem.
Trener nie jest od tego, żeby codziennie dostarczać zawodnikowi kolejną porcję treningów do odhaczenia. Jego zadaniem jest zaplanowanie procesu, kontrolowanie obciążeń, analizowanie reakcji organizmu i podejmowanie decyzji, kiedy coś trzeba zmienić.
Ma to szczególne znaczenie w przypadku amatorów, którzy łączą trening z pracą, rodziną i codziennymi obowiązkami.
Dobry trening to niekoniecznie trening mocniejszy. Często to trening lepiej dobrany do możliwości zawodnika. Nie chodzi o to, żeby każdego dnia udowadniać sobie, jak dużo jesteśmy w stanie zrobić. Chodzi o to, żeby odpowiednią pracę wykonywać regularnie, przez wiele miesięcy.
Ważna jest również komunikacja. Plan musi żyć. Zawodnik nie jest maszyną, a życie nie zawsze respektuje rozpiskę treningową. Pojawia się zmęczenie, gorszy sen, wyjazd służbowy, choroba albo zwyczajnie trudniejszy tydzień.
Jeśli współpraca z trenerem ogranicza się do otrzymywania kolejnych jednostek, trudno mówić o pełnym wykorzystaniu możliwości takiego prowadzenia.
Oczywiście nie każdy musi mieć indywidualnego trenera. Na początku przygody z triathlonem dobrze przygotowany plan czy zajęcia grupowe mogą być wystarczające. Jednak wraz ze wzrostem ambicji i obciążeń warto zastanowić się, czy profesjonalne prowadzenie nie będzie lepszą inwestycją niż kolejny gadżet.
Obóz treningowy. Kilka dni, które mogą zmienić więcej, niż myślisz
Obóz ma jedną dużą przewagę nad codziennym treningiem: pozwala na chwilę zmienić warunki, w których funkcjonujemy.
Nie trzeba wracać z pracy, organizować zakupów, odwozić dzieci czy zastanawiać się, kiedy zmieścić kolejną jednostkę. Można skupić się na treningu, regeneracji, technice i odpoczynku.
Ale uwaga. Obóz nie jest konkursem na największą liczbę kilometrów.
Nie chodzi o to, żeby przez tydzień zrobić objętość, której organizm nie jest w stanie tolerować. Chodzi o dobrze zaplanowany bodziec, dostosowany do etapu przygotowań i możliwości zawodnika.
Liczy się program, infrastruktura, poziom grupy i obecność trenerów, którzy potrafią odpowiednio zarządzać obciążeniami. Dobrze zorganizowany obóz blisko domu może przynieść więcej korzyści niż drogi wyjazd w egzotyczne miejsce.
Ważny jest również termin. Obóz powinien wpisywać się w cały proces przygotowań, a nie być przypadkowym tygodniem intensywniejszego treningu. Znaczenie ma zarówno przygotowanie do wyjazdu, jak i odpowiednia regeneracja po jego zakończeniu.
Warto też policzyć wszystkie koszty. Transport, nocleg, wyżywienie, wypożyczenie roweru i wydatki na miejscu. Cena samego obozu to nie zawsze cena całego wyjazdu.
Zawody. Nie musisz startować wszędzie
Kalendarz zawodów potrafi skutecznie opróżnić portfel. Szczególnie jeśli do opłaty startowej doliczymy transport, noclegi, wyżywienie i kilka dni wolnego od pracy.
Dlatego planowanie sezonu warto zacząć od wyboru głównego celu.
Dopiero później dobieramy starty, które mają uzasadnienie w przygotowaniach. Mogą to być zawody kontrolne, sprawdzian formy albo po prostu impreza, na której chcemy się dobrze bawić.
Nie ma potrzeby startowania co trzy tygodnie tylko dlatego, że w kalendarzu pojawiła się kolejna atrakcyjna impreza.




